|
سلام عرض می کنم خدمت شما عزادارن حسینی می خوام چند خظی درباره واقعیت چیزی که در روز عاشورا اتفاق افتاد و همه متاسفانه به جزئیات آن که البته نباید از اون ها هم گذشت می پردازند. همه ما چیزی که درباره عاشورا می دانیم این که امام حسین (ع) و یارانشان جان فشانی کردند و چگونه به شهادت نائل شدند. و به این ها می پردازیم و به نفس خود کاری که امام حسین (ع) و یاران و خانوادشان برای آن این سختی و مشقت را تحمل کرده اند چیزی نمی گوییم!!. درست است که امام حسین سختی کشیدند و به بد ترین نحو مورد آزار قرار گرفتند اما واقعا برای چه!؟ آیا ما در این روز ها باید فقط به مصیبتی که بر ایشان و اهل بیتشان وارد شده بپردازیم؟؟ آیا اگر چنین کنیم توانسته ایم که حق مطلب را ادا کرده باشیم؟ متاسفانه باید بگوییم که نه !! ایشان تنها برای یک دلیل حاضر شدند این چنین خفت را تحمل نمایند و آن هم این بوده ، حفظ دین ، حفظ ارمان های اسلام ، حفظ قران خدا و در کل حفظ دین خدا اسلام . به نظر من در این روز ها اگر بجایی اینکه بر حاشیه های این روز ها و اتفاقاتی که در این روز ها اتفاق افتاده بپردازیم بهتر است که به نفس عمل بپردازیم و آن را تبلیق نماییم. بله نفس عمل امام حسین حفظ دین جدش رسول خدا بود، حفظ آرمان های اسلام بود ، امام حسین با این عمل خود به ما نشان داد که باید برای آرمان های دین خود از همه هستی خود هم که شده بگذریم به راستی آمام حسین چنین کرد؟ بله امام حسین با دادن حتی کوچکترین فرزند خود حضرت علی اصغر (ع) کوشیدند تا ارمان های خود را حفظ کنند در حالی که می توانستند که تسلیم شوند و این چنین سختی را تحمل ننماییند!! اما ، اما ، ما چه ؟ آیا ما کوشش می کنیم که آرمان های خود را حفظ کنیم ؟ آیا ما حاضریم که از هستی خود بگذریم تا ارمان و دین خدا را حفظ کنیم !!؟ باید در این روز ها تلاش کنیم تا نفس اعمالمان را عاشورایی کنیم و بیندیشیم که چرا ایشان حاضر شدند تا این چنین حماسه سازی نمایند. انشالله که بتوانیم کارهاو اعمالمان را عاشورایی کنیم در کنار گریه هایی که برای ایشان می ریزیم. باشد که چنین شود. وسلام
+نوشته
شده در سه شنبه 15 آذر1390ساعت16:30 توسط مهدی ماهرانی
|
